&132 Katarzyna Michalak "Pisarka" - RECENZJA.!

Hej hej. ;)

   Dziś przychodzę do Was z recenzją książki typowej dla kobietek, a że Dzień Mamy tuż tuż to może akurat będzie świetnym prezentem dla Waszych rodzicielek. ;)

Autor: Katarzyna Michalak

Tytuł: Pisarka

Seria: Trylogia Autorska (Tom 1)

Wydawnictwo: Wydawnictwo WM

Ilość stron: 320

Gatunek: Literatura Obyczajowa, Romans

Opis książki!

KAŻDY MA SWOJĄ OPOWIEŚĆ. SPRAW, BY TWOJA BYŁA WYJĄTKOWA.

Słowa mogą niszczyć, ale mogą też ocalić. Oto historia Pisarki, która spośród tysięcy słów wybiera te najpiękniejsze, by je splatać w niezapomniane historie. To również opowieść o dwojgu młodych ludziach, Weronice i Wiktorze, którzy mają tylko siebie, pragną jedynie poczucia bezpieczeństwa i prawa do miłości. Czy mogą zwyciężyć w nierównej walce z losem?

OD AUTORKI

Książka, którą oddaję do Waszych rąk, jest wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że to czterdziesta powieść w moim dorobku, jest też najbardziej osobista ze wszystkich dotychczasowych. Nie muszę dodawać, że włożyłam w nią mnóstwo emocji i serca?

Moja recenzja!

   Kupiłam tą książkę tylko dlatego, że potrzebowałam czymś zająć myśli, gdy byłam z teściową u fryzjera. Szybko podskoczyłam do saloniku prasowego, kupiłam i jeszcze tego samego dnia przeczytałam.

   Poznajemy Weronikę i Wiktora, którzy są sąsiadami na jednym blokowisku, ale i też stają się z czasem najlepszymi przyjaciółmi. Ona ruda, nie chciana przez swoich rodziców, ale za to bystra, mądra i z bogatą wyobraźnią. On klasowe popychadło, z przemocą domową w tle. W końcu jednak zaczyna się bronić przed swoimi katami i ich zaczepkami, że każdy z czasem boi się go nawet ruszyć na korytarzu.

   Idziemy z głównymi bohaterami przez całe ich życie. Przeżywamy ich ból, szczęście czy zazdrość.
   Jest to piękna książka, która opowiada o przyjaźni, ale też o tym jak ludzie i wypowiedziane przez nich słowa mogą zniszczyć człowieka od środka.

   Jeśli ktoś jest ze mną długo to wie doskonale, że Katarzyna Michalak to moja ulubiona Polska autorka. Teraz już nie czytam jej książek tyle co kiedyś, ale "Pisarka" przypomniała mi co tracę odkładając książki tej autorki na później.


   "Pisarka" jest bardzo emocjonującą książką. Mamy ja podzieloną na relacje pisane z perspektywy Weroniki i Wiktora, ale również innych bohaterów. Płakałam i śmiałam się jednocześnie. Serdecznie polecam.

Pierwsze zdanie książki: Podmuch ciepłego, pachnącego solą wiatru wzburzył białe jak mgła i lekkie jak mgła firany.

Ostatnie zdanie książki: Na ekranie pojawia się jedno jedyne słowo, które idealnie oddaje to, co ma nastąpić: "Zagubiona".

Ocena książki: 10/10.

Pozdrawiam. ;**

P.

&074 Katarzyna Michalak "Lato w Jagódce" - RECENZJA.!

Hej hej.! ;)

Marzenia mają jednak to do siebie, że są kapryśne.

Katarzyna Michalak "Lato w Jagódce"

Autor: Katarzyna Michalak

Tytuł: Lato w Jagódce (Tom 1)

Seria: Owocowa Seria

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Ilość stron: 284

Gatunek: Literatura obyczajowa, Romans

Opis książki: Baśń o Kopciuszku – niepełnosprawnej dziewczynie, Gabrysi Szczęśliwej, która nie marzy by być pięknością – ona marzy o tym, by mogła żyć zwyczajnie, cieszyć się prostymi sprawami i codziennością, której my, zdrowi, nie doceniamy, a której niepełnosprawni nie mogą doświadczyć. Zaskakujące zwroty akcji i duża ilość wzruszeń gwarantowane!

Moja recenzja!

   Gabrysia Szczęśliwa - została znaleziona jako niemowlę na wycieraczce pod drzwiami Stefani Szczęśliwej. Kobieta zawsze, gdy Gabriela była dzieckiem, opowiadała jej historię o jej znalezieniu na dobranoc.

   Stefania Szczęśliwa - starsza kobieta, niezamężna i bezdzietna, póki nie znalazła Gabrysi pod swoimi drzwiami. Ze względu na swoją niejasną przeszłość z czasów wojny mogła uczyć tylko w najgorszych szkołach. Za czasów wojny była sanitariuszką AK, a to kobietę dyskwalifikowało w otrzymaniu opieki nad małym dzieckiem. W latach, gdy znalazła dziewczynkę, Stefania miała znajomych z czasów konspiracji. Dzięki nim kobieta dostała papiery, z których wynikało, że Gabriela jest dzieckiem jej zmarłej kuzynki.

- Powiesz mi, dlaczego właściwie zaniemówiłeś?
Paweł odwrócił wzrok.
- Nie miałem nic do powiedzenia.
- Przez całe osiemnaście lat?! Nic, kompletnie nic?!
Milczał, patrząc w okno...

   Przez 6 lat Gabrysia z ciocią Stefanią mieszkały w bieszczadzkiej wsi na Zagubionem. Wychowała się z tamtejszymi dziećmi. Pewnego dnia jednak Stefania podejmuje decyzję o wyjeździe do Warszawy, aby ucywilizować małą.

   Gabrysia była bardzo mądrym dzieckiem. Już w wieku 4 lat czytała wszystkie książki jakie miała pod ręką. Zaczynając od Sienkiewicza, a kończąc na Ani z Zielonego Wzgórza i Dzieciach z Bullerbyn.

   Dziewczynka była również inna niż reszta dzieci z powodu kalectwa. W czasach, w których dorastała nie było pieniędzy, aby zafundować jej operację wygiętej nogi, a więc nawet w dorosłym życiu nie miała łatwo.

   Nie mogła znaleźć pracy z powodu swojego kalectwa, ale w końcu los się do niej uśmiechnął. Dostała swoją wymarzoną pracę w stadninie Bukowy Dworek u Marty Czarneckiej.

- Dlaczego tego nie zrobiłaś? - krzyknęło cicho, gdy została sama. - Przecież pragniesz go do bólu! Nie miałaś nic przeciwko jego towarzystwu, uwodził cie zupełnie otwarcie, a ty pozwalałaś, więcej, prowokowałaś go! Dlaczego więc, gdy mogłaś się w końcu pozbyć tego... tego tam dziewictwa... Dlaczego nie?! 
Ukryła twarz w dłoniach i zapłakała gorzko. Oczywiście wiedziała 'dlaczego nie.' Może raczej 'dlaczego nie z nim'. I tym bardziej siebie nienawidziła! 
- Nic by ci nie ubyło, kretynko! Kto dziś przywiązuje wagę do czegoś takiego?! Byłabyś wreszcie wolna! Mogłabyś TO robić, ilekroć przyszłaby ci ochota! Ale ty nieeee... Ty czekasz na swojego księcia z bajki , który - tak się głupio złożyło - jest tym złym, a nie tym dobrym! Jakaś ty głupia Gabrielo... I nie mądrzejesz wraz z wiekiem... nie mądrzejesz...

   Książka opowiada o życiu dziewczyny, która od dziecka nie miała łatwo, ale szła przez życie z uśmiechem i podniesioną głową do góry. Pomimo swojej kalekiej nogi szuka pracy, wyprowadza się do własnego mieszkania na poddaszu co nie jest dla niej łatwe, ale w końcu znalazła swoje własne miejsce i tego się trzyma.

   Powieść ta daje wiele od siebie dla człowieka. Ja po tej książce zaczęłam doceniać to, że mam dwie sprawne nogi, że mogę biegać, skakać, korzystać z życia na 100%, a inni tego nie mają a i tak radzą sobie najlepiej jak potrafią i idą przez życie całym sobą. Polecam tą książkę wszystkim ze względu na tą naukę. Ale również ze względu na piękną treść i historię, którą opowiada. ;)

Ocena: 7/10

Data przeczytania: 16.01.2017 rok

Czytałyście? A może macie zamiar? 

Czekam na komentarze. ;)

Buziaki. ;**

&068 Plany czytelnicze na grudzień!

Czeeeeść! ;)

   Tak, wiem. To trzeci post już dzisiaj. Ale muszę nadrobić wszystkie Blogmasowe posty do dzisiaj, bo zaplanowałam tą serię już pod koniec zeszłego miesiąca, ale los chciał inaczej i dopiero teraz mam czas to wszystko nadrobić. Ale spokojnie. Reszta postów już będzie terminowo wypływać. ;)

   Więc dziś zapraszam Was na moje czytelnicze plany na piękny miesiąc grudzień. ;3

1. Margit Sandemo "Saga o Ludziach Lodu: Zauroczenie" Tom 1

Tak, podejmuje się tego. Obiecałam sobie, że przeczytam tą serię w całości od początku do końcu i mam zamiar tego dokonać! Bo jak nie ja to kto. ;D

2. Agnieszka Lingas-Łoniewska "Szukaj mnie wśród lawendy" Tom 1, 2, 3

Jeśli czytacie mojego bloga to wiecie, ze kocham i ubóstwiam książki pani Agnieszki. <3 Więc jak zobaczyłam wszystkie trzy tomy serii, którą od dawna chciałam przeczytać w mojej bibliotece to od razu po nie pobiegłam, żeby nikt ich nie zabrał. ;D A później ludzi mi mówią, że nie mam życia, bo wychodzę z mnóstwem książek. xD 

3. Katarzyna Michalak "Lato w Jagódce" Tom 1, "Rok w Poziomce" Tom 2 i "Powrót do Poziomki" Tom 3

Pani Katarzyna również jest jedną z moich ulubionych autorek, chociaż zawsze się boję sięgać po jej książki, bo przeważnie kończy się to potokiem łez. Ale mam nadzieje, że tu ta nie będzie. ;)

4. Joanna Miszczuk "Matki, żony, czarownice" Tom 1, "Zalotnice i wiedźmy" Tom 2, "Córki swoich matek" Tom 3

Nic nie wiem o tych książkach, nie znam opinii ani autorki i jej książek. Serię wzięłam pod względem historii o kobietach, a takich nigdy mało oraz piękne okładki. A jak już byłam w bibliotece i stwierdziłam, że grudzień będzie miesiącem serii to czemu nie spróbować nowej pisarki do tego Polskiej. ;)

   Oszalałam? Może, ale dla mnie grudzień właśnie jest miesiącem szaleństw, wariacji i wyzwań. A moje wyzwanie, aby zakończyć rok 2016 z wielkim BUM książkowym przedstawiam Wam w postaci 10 książek, 10 pięknych okładkach i mam nadzieję, pięknych historii oraz w postaci 3159 stron zapisanych tekstem. ;) Obym dała radę. ;)

A Wy jakie macie plany na grudzień? Czytałyście coś z wybranych książek przeze mnie? Co polecacie mi na dobry początek? Czekam na Wasze komentarze. 

Buziaki. ;**